|
Spis treści: |
Chociaż kojarzone są zwykle z nadmiernie wystylizowanymi psami, są przyjacielskie, mądre, posłuszne, wierne- po prostu psy idealne, Zapoznaj się z informacjami dotyczącymi pudli, aby zdecydować czy to pies idealny również dla Ciebie.
Historia rasy
Początków rasy należy szukać w XVI wieku. Niejednoznaczne są dane dotyczące kraju pochodzenia. Na pewno są rasą europejską, być może pochodzącą z Niemiec, Francji lub Hiszpanii. Z pewnością wywodzą się od psów myśliwskich i pasterskich. Wykorzystywane były w polowaniach do przynoszenia zdobyczy. Ich eleganckie sylwetki i wielka inteligencja sprawiły, że zaczęto traktować je jako psy do towarzystwa. Stąd ich wielka popularność na ówczesnych dworach. Pudel Bielik był wiernym towarzyszem polskiego króla Zygmunta Starego. Został nawet uwieczniony na obrazie Jana Matejki "Zawieszenie Dzwonu Zygmunta"
Wielka inteligencja pudli i ich wdzięk sprawiły, że zaczęto wykorzystywać je w przedstawieniach cyrkowych
Wielkościowe odmiany pudli
Wyróżniamy następujące odmiany tej rasy
- pudle duże (królewskie) - w kłębie liczy 45-60 cm wysokości, a waga wynosi od 18 kg do 22 kg
- pudle średnie - 35- 43 cm, waga do 13 kg
- pudle miniaturowe 28- 35 cm w kłębie, ważą około 7 kg
- pudle toy 24- 28 cm w kłębie, waga około 4 kg
Cechy charakterystyczne wyglądu pudli
Sylwetka pudli o bardzo harmonijnych proporcjach wpisuje się w prostokąt. Głowa mocno wydłużona, wyrazista o prostych konturach i wydłużonej kufie. Kufa stanowi około 0,9 długości głowy. Uszy osadzone na wysokości oczu, zaokrąglone na końcach, długie, opadające wzdłuż policzków. Oczy średniej wielkości o migdałowym wykroju i brązowej barwie. Grzbiet nosa prosty. Szyja mocna, klatka piersiowa stosunkowo szeroka i głęboka. Tułów prosty zakończony wysoko osadzonym ogonem. Ogon noszony wysoko i nieco ukośnie. Obie pary kończyn idealnie proste, chód lekki i sprężysty. Sierść bardzo gęsta, pozbawiona podszerstka, więc nieliniejąca. Występuje w dwóch odmianach — lokowatej i sznurkowej. Ta pierwsza jest wełnista, mocno kędzierzawa, skręcająca się w małe loczki. Sznurkowa utworzona jest przez długie i zbite w sznurkowate frędzle włosy.
Umaszczenie psów tej rasy może być bardzo różnorodne, ale przez FCI dopuszczalne tylko jednolite. Mogą więc pudle być maści białej, czarnej, brązowej, czerwonej, morelowej i srebrnej. Nie są pożądane żadne znaczenia. Odmiany wielobarwne- czarne podpalane, arlekiny nie są uznawane przez FCI.
Cechy charakteru pudli
Pudle to psy uwielbiające kontakt z ludźmi. Potrzebują codziennych dawek czułości. Lubią być w centrum zainteresowania. Mają wielką potrzebę skupiania na sobie uwagi opiekuna. Dlatego zdarza się u zostawianych samotnie lęk separacyjny. Są psami wiernymi i bardzo lojalnymi. Bardzo przywiązują się do opiekunów i nie wahają się stawać w ich obronie, kiedy uznają, że właścicielom grozi niebezpieczeństwo. Potrafią być o swojego opiekuna bardzo zazdrosne. Dlatego właściciel nie powinien w ich obecności okazywać nadmiernych względów innym psom. . Większe odmiany są bardziej stateczne, mniejsze bardzo wesołe i żywiołowe i niestety mocno szczekliwe. Nie wykazują tendencji do agresji, a obcych ludzi traktują z pewnym dystansem, ale są nastawione przyjacielsko. Bardzo przyjaźnie traktują inne zwierzęta, nie tylko inne psy, ale i koty. Nie wykazują tendencji terytorialnych. Pudle to rasa niezwykle inteligentnych psów. W kategorii tak trudno mierzalnej, jak inteligencja przypisuje im się drugie miejsce. Pierwsze zajmuje rasa border collie. Pudle niezależnie od odmiany są bardzo pojętne, łatwo się uczą, mają bardzo dobra pamięć. Szybko opanowują nowe umiejętności. Pudle to rasa psów wyglądających jak elegancka maskotka, ale pochodzą od psów myśliwskich i zachowały instynkt łowiecki. Dlatego są bardzo wyczulone na ruch w ich otoczeniu. Nic nie ujdzie ich uwadze. Z tego powodu doskonale sobie radzą w uprawianiu psich sportów.
Wychowanie i szkolenie psów rasy pudli
Psy tej rasy są łatwe do ułożenia, ale socjalizacja szczeniąt powinna zacząć się dość wcześnie. Trzeba zapoznawać szczeniaka z innymi psami, z ludźmi, różnymi sytuacjami. Inaczej mogą okazać się zwierzętami nadaktywnymi. Wyrażać się to może w nadpobudliwej reakcji na obiekty poruszające się w ich otoczeniu- pogoni za biegającymi dziećmi, rowerzystami, samochodami. Mają dość mocne charaktery, wymagają więc szkolenia. Szkolenie pudli to sama przyjemność. Mają umysł chłonny jak gąbka. W mig przyswajają sobie nowe polecenia. Uczą się nawet skomplikowanych sztuczek- dlatego były psami cyrkowymi. Maja tak dobrą pamięć, że łatwo uczą się nazw różnych przedmiotów i proszone o ich przyniesienie robią to bezbłędnie. Uwielbiają treningi i fizyczne i umysłowe. Wręcz prowokują do nich opiekunów. Istnieją pogłoski o pudlu, który potrafił komunikować poprawne wyniki działań matematycznych, a nawet literował. Ich wielki temperament może utrudniać koncentrację, dlatego przed treningiem umysłowym lepiej jest wcześniej odbyć forsowny trening fizyczny i dać się psu wyhasać.
Pudle uwielbiają aportować, Chętnie wskakują do wody i aportują przedmioty do niej wrzucane. Nawet nazwa "pudel" wywodzi się od niemieckiego słowa pudden co oznacza pluskanie się w wodzie. Pudle bardzo są związane emocjonalnie z właścicielami, dlatego cierpią pozostawione same w domu. Wykazują skłonności do lęku separacyjnego. Trzeba więc stopniowo przyzwyczajać je do pozostawania samemu w domu. Wtedy też trzeba pozostawić atrakcyjne zabawki pudlowi. Nudzący się pudel może narobić sporo szkód w domu. Ponieważ są to psy bardzo empatyczne i wrażliwe w treningu nigdy nie stosujemy metod siłowych. Wymaga delikatnego traktowania, konsekwentnego, ale wyrozumiałego.
Dla kogo psy rasy pudel?
Pudle to psy rodzinne, nadają się dla rodzin z dziećmi, ale również dla osób samotnych, w tym aktywnych seniorów. Są świetnym wyborem dla początkujących właścicieli. Zwłaszcza pudle mniejszych odmian- miniaturowe i pudle toy żywiołowo i radośnie bawią się z dziećmi. Są dla nich naprawdę świetnymi towarzyszami, ponieważ są niestrudzone i pozbawione agresji. Zabawy dzieci z miniaturowymi pudlami i pudlami toy należy nadzorować, aby dzieci w ferworze zabawy nie zrobiły pieskowi krzywdy. Decydując się na przygarnięcie czy to dużego, średniego czy miniaturowego pudla musimy liczyć się z ich dużą potrzebą aktywności. Codziennie dużo czasu trzeba poświęcić na spacery, zabawy i treningi z pudlem. Jeśli popadną w marazm umysłowy, z nudów same organizują sobie rozrywkę, co może skutkować niszczeniem przedmiotów. Pudle doskonale sobie radzą w psich sportach wymagających sprawności fizycznej, wysiłku umysłowego i posłuszeństwa. Ze względu na brak agresji i przyjazne podejście do obcych ludzi, są wykorzystywane w kynoterapii. Mogą być też psami ratownikami- mają doskonały węch i psami przewodnikami np. osób niewidomych. Ponieważ w ich okrywie włosowej brak podszerstka, praktycznie nie linieją. Ich właścicielami mogą być alergicy uczuleni na białka śliny i włosów psów.
Pielęgnacja psów rasy pudli.
Ponieważ pudle nie maja w okrywie włosowej podszerstka nie linieją. W mieszkaniu nie unoszą się więc kłębuszki sierści i łatwiej utrzymać porządek. Nie powodują też reakcji alergicznych u ludzi. Włosy pudli rosną przez całe życie i z tego powodu wymagają regularnego strzyżenia. Ze względu na gęstą sierść strzyżeniem powinien zająć się specjalista groomer. Każdego dnia, lub nie rzadziej niż co drugi dzień należy pudle szczotkować. Włosy pudli są dość szorstkie i maja tendencje do splątania się Najlepiej sprawdzi się specjalna szczotka gumowa. Gęsta sierść nie poddaje się tak łatwo czesaniu, dobrze jest zastosować specjalny spray ułatwiający rozczesywanie sierści. Inaczej czesanie może nam zająć więcej niż godzinę czasu. Raz na 4- 6 tygodni pudel powinien być kąpany. Stosujemy oczywiście szampon dla psów. Pamiętajmy, że szampony dla ludzi mają inne pH i mogą podrażniać skórę zwierzęcia, co może prowadzić nawet do stanów zapalnych. Jeśli mamy pudla białego do pielęgnacji stosujemy szampon do białej sierści- zapobiega żółknięciu sierści. Kąpiel pudla może być kłopotliwa, sierść wymaga bardzo dokładnego spłukania. Potem trzeba uważnie sierść wysuszyć- może to zająć naprawdę dużo czasu, ale jest konieczne. Jeśli sierść wyschnie tylko po wierzchu, a od skóry pozostanie wilgotna dojdzie do bolesnych dla pudla odparzeń. Szczęśliwie się składa, że psy nie wykazują zniecierpliwienia długotrwałą pielęgnacją, zwykle poddają się jej z przyjemnością. U zaniedbanych pudli tworzą się kołtuny , nie tylko szpecące ich wygląd, ale i powodujące odparzenia skóry
Wszystkie odmiany- pudel duży, średni, mały maja skłonności do odkładania się kamienia nazębnego, dlatego już szczeniaka przyzwyczajamy do czyszczenia zębów.
Nie zapominamy o regularnej kontroli stanu uszu swojego pieska i ich czyszczenia w miarę potrzeby.
Przycinamy też w w razie konieczności pazurki.
Ponieważ pudle nie mają podszerstka łatwo marzną, są zmarzluchami. Dlatego w miesiącach zimowych powinniśmy zakładać swojemu psu przy wychodzeniu na spacer ubranko.
Żywienie pudli dużych, średnich i małych odmian
Pudle, tak jak wszystkie psy potrzebują wielu substancji odżywczych. W ich codziennej diecie muszą być takie związki jak białko, tłuszcze, węglowodany, substancje mineralne, witaminy, i oczywiście dostateczna ilość wody. Podstawą żywienia psów jest karma zawierająca mięso i inne produkty dostarczające białka. Przyjmuje się, że zdrowy, dorosły pies potrzebuje 2- 2,5 g białka/ kilogram masy ciała/dobę. Podstawowym źródłem białka jest mięso . Dobra karma powinna zawierać co najmniej 80% mięsa. Produkty pochodzenia zwierzęcego dostarczają też tłuszczów i pewnych witamin oraz minerałów. W karmie powinny być kwasy Omega-3 i Omega -6, mają duże znaczenie dla utrzymania dobrej kondycji sierści. Jednakże karma wyłącznie mięsna nie zaspokoi zapotrzebowania psiego organizmu na wszystkie substancje mineralne i witaminy. Dlatego dobrym rozwiązaniem jest uzupełnianie psiej diety produktami roślinnymi- owocami i warzywami.
Możliwe problemy zdrowotne pudli.
Wszystkie odmiany wielkościowe- pudle duże, średnie i miniaturowe należą do psów zdrowych i długowiecznych. W dobrych warunkach osiągają 18- 20 lat życia. Jednakże wykazują skłonność do pewnych chorób. Najdramatyczniejsze przypadłości dotyczą oczu. Zdarzają się przypadki zaniku siatkówki prowadzące do całkowitej ślepoty. Wykazują też skłonność do choroby stawów- należy suplementować ich dietę chondroityną oraz nie dopuszczać do przeciążeń stawów u szczeniąt. Małe odmiany pudli- miniaturowe i toy mają skłonność do wypadania rzepki, natomiast pudlom dużym grozi skręt żołądka. Konieczne jest kontrolowanie jego diety i zapewnienie odpoczynku po karmieniu. Długa i wąska szczęka sprzyja odkładaniu kamienia nazębnego. Zapobiegajmy temu czyszcząc psu zęby i uzupełniając dietę o twardy pokarm- zwykle raz dziennie dajemy suchą karmę. Dobrym uzupełnieniem diety psów będą tez smaczki z twardego suszonego mięsa lub tzw. mięsne kości. Pamiętajmy też, że pudle, zwłaszcza odmiana miniaturowa i toy są podatne na choroby wynikające z przeziębienia. Dbając o ich zdrowie, zakładamy pieskom zimą ubranka. Inne choroby trapiące dość często psy tej rasy to cukrzyca, zapalenie dziąseł, zapalenie gruczołów łojowych, zapalenie uszu.
Cena i hodowle psów rasy pudli
Hodowle pudli są dość popularne. Decydując się na kupno psa uważnie wybierzmy hodowlę taką, która jest zarejestrowana w FCI. Wtedy mamy pewność, że do rozrodu wybrano zdrowe psy, bez defektów genetycznych. Zwróćmy też uwagę na regularność badań psów w wybranej hodowli i zdrowie kilku pokoleń przodków wybranego swojego pieska.
Pudle to jedne z najdroższych psów na świecie. Szczenię z dobrej hodowli psów może kosztować nawet 12 tysięcy zł. Ważne jest więc, aby mieć pewność, że piesek nie odziedziczył jakiejś choroby.
