|
Spis treści: |
Zdrowie i dobre samopoczucie kotów i psów zależy od wielu czynników. Jednym z nich jest dbałość właściciela o regularność badań i działania profilaktyczne. Do tych powinności opiekuna należy też obowiązek odrobaczania kotów i psów. Pasożyty zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne mogą bowiem spowodować problemy zdrowotne zwierząt, a przy silnej inwazji doprowadzić nawet do śmierci zwierzęcia.
Co to właściwie są pasożyty?
Pasożyt to organizm, który żyje na ciele lub w ciele innego organizmu- żywiciela, odżywia się jego kosztem i zatruwa organizm żywiciela zbędnymi produktami metabolizmu.
Wyróżniamy dwa główne rodzaje pasożytów u kota:
-
Pasożyty zewnętrzne.
Żyją na skórze zwierząt- pchły, kleszcze, ale też w przewodach słuchowych kotów- świerzbowiec uszny.
-
Pasożyty wewnętrzne zwane robakami.
Zasiedlają one głównie przewód pokarmowy. Niektóre mają proste cykle rozwojowe, inne złożone, z występującą w cyklu larwą. Larwy tęż zwykle są pasożytnicze. Mogą pasożytować u zwierząt innego gatunku niż postać dorosła, czyli u żywicieli pośrednich, wtedy formy dorosłe pasożytują u żywicieli ostatecznych.
Jak koty mogą się zarazić pasożytami?
Największym ryzykiem zarażenia są obarczone koty:
-
Wychodzące bez nadzoru opiekuna.
Mogą one zarazić się, pijąc wodę zanieczyszczona odchodami, liżąc łapki zabrudzone ziemią, liżąc futro innego kota, tarzając się po ziemi, jedząc resztki jedzenia z robakami lub ich larwami, lub zjadając gryzonie będące żywicielami pasożytów.
-
Wyprowadzane na smyczy.
Są one mniej narażone na zarażenia pasożytami, ale też mogą mieć na spacerze kontakt z zanieczyszczoną ziemią lub wodą.
-
Niewychodzące.
Mogą być narażone na zarażenie pasożytami np. przez kontakt z psem wychodzącym na spacery. Bywa, że opiekun na podeszwach butów przyniesie drobinki ziemi z jajami pasożyta, lub ma na rękach jaja pasożyta po głaskaniu zarażonego kota.
Kocięta mogą się zarazić pasożytami od zarażonej matki jeszcze w trakcie życia płodowego, jak i po urodzeniu ssąc jej mleko.
Najczęściej występujące robaki u kota.
-
Glisty
U kotów pasożytują dwa gatunki glist kocich. Są pasożytami jelita cienkiego. Powodują zaburzenia działania jelita u kota. Kocięta zarażają się przez mleko zanieczyszczone jajami glisty, a starsze koty przez połknięcie inwazyjnych jaj. Glistnica- toksokaroza jest zoonozą- chorobą odzwierzęcą, czyli taką, którą może od zarażonego zwierzęcia zarazić się człowiek. Zarażony kot może zwymiotować glisty lub wydalić je razem z kałem. Glisty mają postać długich, cienkich nitek o długości 8- 10 cm. Inwazja glist jest szczególnie niebezpieczna dla kociąt
-
Tasiemce
U kotów mogą pasożytować trzy różne gatunki. Najczęściej spotykanym jest tasiemiec psi- może być też pasożytem psów. Kot zaraża się, zjadając pchłę, która była żywicielem pośrednim tego pasożyta. Tasiemiec bytuje w jelicie cienkim kotów, wchłaniając zjedzony i strawiony przez kota pokarm. Mają postać długich- do 30 cm, cienkich, białych nitek. Objawem zarażenia zwierzęcia tym pasożytem jest postępujące wychudzenie kota. Najgroźniejszym tasiemcem jest tasiemiec bąblowcowy- człowiek może zarazić się od kotów lub psów i stać się żywicielem pośrednim- larwy mogą uszkadzać narządy wewnętrzne np. wątrobę, mózg, oko. U kota zarażonego tasiemcem mogą w okolicach odbytu, czy na legowisku pojawić się człony tasiemca wypełnione jajami- przypominają ziarenka ryżu. Tasiemce mogą rozwijać się też u kociąt.
-
Tęgoryjce
Są pasożytami mikroskopijnej wielkości. Wczepiają się w śluzówkę jelita, wysysając krew. Kot zaraża się larwą bytującą w ziemi. Powodują krwawienia z przewodu pokarmowego zwierzęcia.
-
Włosogłówki
Pasożytują w jelicie kotów i psów. Zwierzęta zarażają się, zjadając jaja włosogłówki, znajdujące się w odchodach, zanieczyszczonej ziemi, wodzie. Powodują u kotów naprzemienne biegunki i zaparcia u zarażonego zwierzęcia.
-
Nicienie płucne
Przy dużej inwazji u kotów mogą powodować kocią astmę- duszności, świszczący oddech. Pomrowy- ślimaki bez muszli są ich żywicielem pośrednim.
Najczęstsze objawy zakażenia robakami u kotów
Zarażenie pasożytami wewnętrznymi, czyli określona robaczyca jest chorobą, należy z nią walczyć. Objawy występujące u zarażonych kotów mogą być różne w zależności od tego, jaki pasożyt powoduje chorobę. Najczęściej jednak robaki u kota powodują mało specyficzne objawy, dlatego w celu ustalenia konkretnego pasożyta konieczne jest przeprowadzenie badania kału. Do kału bowiem dostają się jaja pasożyta lub nawet całe pasożyty, ich fragmenty i dlatego badanie kału pomaga w ich identyfikacji.
Objawy, które wskazują na inwazję robaków u kota to:
- nieprawidłowa częstotliwość wypróżnień- biegunki lub zaparcia
- wymioty
- zmienny apetyt
- zmiana wyglądu kału- obecność śluzu, krwi
- przyjmowanie przez kota pozycji bólowych- wskazują ból brzucha
- chudnięcie
- osowiałość i zmiana zachowania
- obecność w okolicy odbytu, na sierści, na legowisku członów tasiemca.
Oczywiście, nie czekamy na pojawienie się większości wymienionych objawów. W zasadzie pojawienie się już jednego z nich powinno być skonsultowane z lekarzem.
Jak odrobaczać koty?
W przypadku rozpoznania robaczycy u zwierzęcia podejmujemy leczenie polegające na odrobaczaniu. Stosuje się też odrobaczanie profilaktyczne. Ważne jest też niszczenie pcheł- pchły przenoszą larwy tasiemca psiego. Do odrobaczania kotów stosuje się preparaty zawierające odpowiednie, niszczące pasożyta substancje czynne. Mogą być podawane w postaci past, żeli, tabletek i preparatów spot- on. Najtrudniejsze do podania są tabletki. Trzeba też przypilnować, aby kot ich nie wypluł po jakimś czasie. Najłatwiejszym do stosowania jest preparat spot- on. Ma też na tyle szerokie spektrum działania, że niszczy też pchły i kleszcze- pasożyty zewnętrzne kotów.
Jak często odrobaczać koty?
Kocięta odrobaczamy w wieku 3-4 tygodni. Ponownie po 2 tygodniach. Dorosłe niewychodzące koty odrobaczamy co 8-9 miesięcy, ale dopiero po badaniu kału. Jeśli badanie kału nie wykazuje zakażenia pasożytami, to w takim przypadku nie ma potrzeby odrobaczać kota. Koty wychodzące potrzebują częstszego odrobaczania- co 3-4 miesiące. Wskazane jest też wcześniejsze zbadanie kału dla ustalenia potrzeby odrobaczania. Jeśli w domu jest więcej zwierząt, odrobaczamy wszystkie w tym samym czasie.
Odpowiedzialny opiekun dba o regularne odrobaczanie i szczepienie zgodne z kalendarzem szczepień swoich psów i kotów.