|
Spis treści: |
Poznajmy shih tzu- małego, zuchwałego tybetańskiego pieska. Małe ciało, ale zdecydowany charakter i wielkie serce.
Cechy charakterystyczne wyglądu shih tzu
Według klasyfikacji FCI shih tzu należy do psów do towarzystwa i ozdobnych. Należą do psów małych. Maksymalna wysokość w kłębie wynosi dla samca 27 cm, dla samic 25 cm. Dorosłe pieski ważą od 4,5 do 7 kg, przy czym suczki ważą zwykle mniej od samców. Sprawiają wrażenie bardzo delikatnych, ale są mocno umięśnione, krzepkie. Należą do piesków brachycefalicznych, czyli krótkoczaszkowych. Oznacza to, że mają spłaszczony pyszczek. Ich głowa jest szeroka, okrągła. Oczy zwykle czarne (przy wątrobianym umaszczeniu ciała jaśniejsze). Uszy duże, wiszące, bogato owłosione, nisko osadzone. Szczęki mocne. Mogą mieć przodozgryz. Niewielki przodozgryz mieści się we wzorcu rasy shih tzu, ustalonym przez FCI.
Ciało shih tzu jest wydłużone, grzbiet prosty. Krępy zwarty tułów o szerokiej klatce piersiowej. Ogon wysoko osadzony, zawinięty, silnie owłosiony. Nogi krótkie, mocno umięśnione. Ciało pokryte bardzo bujnymi włosami. Umaszczenie shih tzu może być różnorodne — biało czarne, biało- brązowe, biało- srebrne, lub jednolite- białe, brązowe, czarne wątrobiane. Niekiedy umaszczenie bywa wielobarwne- przeplatające się pasma włosów o różnych kolorach. Na czole psów shih tzu może występować biała strzałka i koniec ogona może być biały. Sierść prosta lub lekko falista, nie powinna być kędzierzawa. Sierść dwuwarstwowa. Włosy okrywowe długie, jedwabiste, tworzące wokół głowy charakterystyczną, niemal lwią grzywę. Stąd nazwa- piesek lew. Układają się one na głowie shih tzu w taki sposób, że układ ten przypomina kwiat chryzantemy. Dlatego shih tzu bywa nazywany pieskiem- chryzantemą.
Charakter psów rasy shih tzu.
Są to pieski przyjazne, radosne przywiązujące się do swoich opiekunów. Nie faworyzują żadnej osoby z rodziny, wszystkich traktują jednakowo serdecznie. Uwielbiają pieszczoty, głaskanie, leżenie na kolanach opiekuna. Wyznaczają jednak wyraźne granice podkreślające ich niezależność. Pieszczoty- tak, ale wtedy i tak długo, jak podoba się to shiz tzu. Przepadają za ruchem, spacerami, zabawami na świeżym powietrzu. Energiczne, chętne do długich spacerów i nawet dłuższych pieszych wypraw. W domu też są szczęśliwe, leżąc na kanapie. Zwykle dobrze znoszą niezbyt długą samotność, rzadko wykazują objawy lęku separacyjnego. Psy shih tzu dobrze znoszą podróże. Na spacerach nie uciekają, nie mają zamiłowania do włóczęgostwa. Właściwie pozbawione są instynktu łowieckiego. Dobrze dogadują się z innymi zwierzętami, nie wchodzą z nimi w konflikty. Wierne i oddane swojej rodzinie, dobrze traktują też obcych ludzi. Początkowo nieufne, szybko okazują im przyjazne zainteresowanie. Takie naturalne zaufanie do obcych sprawia, że psy shih tzu nie mogą być stróżami domu i podwórka.
Wychowanie i szkolenie shih tzu
Psy shih tzu są inteligentne, szybko się uczą komend i poleceń. Jednak, ze względu na swoją niezależność, nie zawsze okazują posłuszeństwo. Lubią mieć swoje zdanie i je manifestują. Dlatego opiekun musi być zdecydowany i konsekwentny- dotyczy to wszystkich członków rodziny, w której shih tzu mieszka. Potrzebna jest też duża doza cierpliwości opiekunów i ich zaangażowanie. Już od wczesnego wieku szczenięcego należy shih tzu uczyć czystości w domu- może to jakiś czas potrwać. Przyzwyczajamy szczeniaczka do załatwiania swoich potrzeb fizjologicznych na dworze, wynosząc go z domu po posiłkach i po drzemkach. Piesek musi być socjalizowany (dotyczy to wszystkich ras psów). Jeżeli w okresie szczenięcym ma kontakt z innymi zwierzętami, z wieloma ludźmi, różnymi sytuacjami, jako dorosły nie będzie nerwowo reagował na zmiany w swoim otoczeniu, będzie zrównoważony, będzie dobrze znosił krótkie rozłąki z opiekunami.
Pamiętajmy, że najlepsze wyniki wychowawcze uzyskamy wtedy, gdy rozwinie się między pieskiem i opiekunem więź oparta na zaufaniu. Trzeba cierpliwie i łagodnie wdrażać zasady obowiązujące pieska w naszym domu. Bardzo dobrze szkoleniu zwierząt robią pozytywne wzmocnienia w postaci entuzjastycznych pochwał, niekiedy też przysmaków. Są one sprytnymi manipulatorami. Mają wiele uroku i szybko orientują się, jakie ich sztuczki rozczulają opiekuna tak, że z powodzeniem wyłudzają dodatkową porcję przysmaków. Z ich ilością uważajmy, ponieważ shih tzu są łakomczuchami i wykazują zdolności do tycia. Nie wolno rozpieszczać shih tzu, gdyż tracą wtedy pewność siebie i odwagę. Mogą stać się wtedy nieznośnymi tyranami.
Pielęgnacja psów shih tzu.
Piękna i długa sierść psów shih tzu wymaga starannej pielęgnacji. Mają gęsty, miękki, wełnisty podszerstek i długie jedwabiste włosy okrywowe. Ciekawostką jest to, że zwierzęta te linieją tylko raz w życiu. Około 8 miesiąca życia zmieniają sierść szczenięcą na sierść dorosłego pieska. Niemniej jednak należy zapobiegać pilśnieniu sierści i tworzeniu kołtunów. Konieczne jest niemal codzienne wyczesywanie shih tzu, najlepiej z użyciem odżywki ułatwiającej rozczesywanie. Co pewien czas- z reguły co 3- 4 tygodnie powinno przeprowadzić się kąpiel shih tzu z użyciem, odpowiedniego dla psów długowłosych szamponu. Zwykle też konieczna jest regulacja długości sierści- najlepiej korzystać z usług psiego fryzjera- groomera. Przycinana jest sierść na głowie- grzywa, w okolicach łap i pod ogonem. Grzywę na głowie należy przystrzygać lub spinać w kucyk, aby nie drażniła oczu. Dotykające oczu włosy przyczyniają się do powstawania stanów zapalnych spojówek. Oczy zresztą są podatne na różne podrażnienia, dlatego należy je codziennie przemywać wilgotnym wacikiem nasączonym specjalnym płynem. Nadmierne łzawienie przy stanach zapalnych oczu przyczynia się do powstawania nieestetycznych, ciemnych zacieków pod oczami. Regularnie kontrolujemy uszy, w razie potrzeby czyścimy przewody słuchowe. Przyzwyczajajmy już małego szczeniaka do zabiegów pielęgnacyjnych, w tym do czyszczenia zębów i przycinania pazurów.
Dla kogo psy rasy shih tzu?
Jest to dobry wybór dla większości osób. Często wybierany jako pies dla rodziny z dziećmi. Jest skłonny do zabawy, przyjazny, wesoły, nieagresywny. Stanie się doskonałym towarzyszem i przyjacielem dla nieco starszych dzieci, które potrafią traktować shih tzu delikatnie. Z tego powodu psy shih tzu nie przepadają za małymi dziećmi- nie potrafią one jeszcze uszanować potrzeb zwierzęcia. Należy uczyć dzieci, że zwierzę czuje ból, zmęczenie, potrzebę spokojnego odpoczynku i ciszy. Doskonale nadaje się też do towarzystwa starszej osoby, pod warunkiem że jest ona w stanie poświęcić mu dostatecznie dużo czasu i zapewnić odpowiednią ilość ruchu. Shih tzu wymaga jednak stanowczego opiekuna, umiejącego pohamować forsowanie przez pieska swojego zdania i nauczyć zasad przyjaznej egzystencji z właścicielem. Odpowiednio wyszkolony może być towarzyszem osób niepełnosprawnych.
Możliwe problemy zdrowotne shih tzu.
Należą do zwierząt długowiecznych, Dobrze zaopiekowane mogą dożyć nawet do 20 lat, choć przeciętnie żyją do 15 lat. Ich zdrowotne przypadłości zwykle wynikają z brachycefalicznej budowy ich czaszki i małych wymiarów ciała.
Brachycefalia sprawia, że najczęściej dotykające shih tzu choroby, dotyczą układu oddechowego. Skrócenie jego początkowych odcinków skutkować może zwężeniem nozdrzy, gardła, tchawicy lub krtani. Dochodzi wtedy do rozwoju zespołu oddechów psów krótkoczaszkowych, co skutkuje niedotlenieniem organizmu. Inne choroby dotyczą zwyrodnień kręgosłupa. Nie powinniśmy pozwalać młodym shih tzu — do około 7 miesiąca życia, na samodzielne chodzenie po schodach. Wchodzenie i schodzenie po schodach powoduje przeciążenia ich kręgosłupa i prowadzi do jego zwyrodnienia.
Jeszcze inna grupa chorób związana jest z narządem wzroku. Shih tzu mają dużą skłonność do zapalenia spojówek, owrzodzeń rogówki, zespołu suchego oka, czy niedrożności kanalików łzowych.
Niekiedy zdarzają się alergie pokarmowe, choroby przyzębia, infekcje uszu, czy choroby układu moczowego
Żywienie psów rasy shih tzu
Karma dla psów shih tzu powinna być wysokiej jakości, pełnoporcjowa z dużą zawartością mięsa. Ma to być karma przeznaczona dla psów długowłosych, a więc zawierająca składniki, potrzebne dla dobrej kondycji okrywy włosowej tych zwierząt. Zawiera więcej witaminy E, biotyny, cynku, kwasów omega 3 i 6. Najczęściej korzystamy z gotowych karm suchych i mokrych. Na opakowaniu takich karm jest zamieszczona informacja dotycząca ilości karmy przewidzianej dla psa o określonej masie ciała. Dzienną rację pokarmową rozdzielmy na dwie, trzy lub cztery porcje podawane o określonej porze dnia.
Pamiętajmy, że pełnoporcjowa karma podawana w odpowiedniej ilości nie wymaga suplementowania. Starajmy się nie przekraczać ustalonych dziennych dawek pożywienia, albowiem w przypadku małych piesków bardzo łatwo o nadwagę. A jej skutki są groźne dla zdrowia, skracają długość życia i zmniejszają jego komfort. Jeśli decydujemy się np. na nagradzanie psa psimi smakołykami, uwzględnijmy je w dziennej dawce karmy. Pamiętajmy o zapewnieniu pieskowi nieograniczonego dostępu do świeżej, czystej, zimnej wody. Jeśli pojawiają się problemy żywieniowe, koniecznie udajmy się po poradę do lekarza weterynarii.
Historia rasy shih tzu
Pochodzenie nie jest pewne, ale sądzi się, że rasa psów shih tzu jest jedną z najstarszych (ich DNA niewiele różni się od DNA wilka). Najprawdopodobniej powstała 2000 lat temu, wywodzi się z Tybetu i w przeszłości była związana z wierzeniami buddyjskimi. Utożsamiano psy rasy shih tzu z lwami, które były towarzyszami Buddy w czasie jego wędrówki po świecie, a w przypadku zagrożenia przemieniały się w lwy broniące Buddy. Po chińsku "shih" oznacza "lwi pies". W XVII wieku pieski te przybyły z Tybetu do pałacu cesarskiego, gdzie ich profesjonalną hodowlę propagowała cesarzowa Tzu Hsi. Od jej imienia pochodzi drugi człon nazwy tej rasy. W Chinach największą popularność psy tej rasy zyskały w I połowie XIX wieku. Nie pozwalano na ich wywóz z Chin. Dopiero w latach 30 XX wieku sprowadzono je do Wielkiej Brytanii. W roku 1938 ustalono oficjalny wzorzec tej rasy. W Polsce hodowane od lat 80-tych XX wieku.
[category,200]
