Najczęstsze choroby psów, kalendarz podstawowych szczepień psa

Możliwe objawy chorobowe w najczęstszych chorobach psów

Wszystkie zwierzęta częściej lub rzadziej chorują. Choroba jest skutkiem zaburzenia prawidłowej pracy jakiegoś narządu, czy całego układu. Zaburzenie może być spowodowane różnymi czynnikami. Są to uwarunkowania genetyczne, zmiany metaboliczne, czynniki infekcyjne, pasożytami. Mogą wynikać z obecności nowotworów czy działania urazów mechanicznych. Ilość możliwych chorób, na które mogą zapadać psy, jest ogromna. Niektóre występują dość powszechnie, inne są chorobami rzadkimi. Zapadalność psów na poszczególne choroby wynika między innymi z predyspozycji genetycznych, odżywiania, warunków życia. Ilość i rodzaj aktywności fizycznej, stres też mają znaczenie. Często pewne rasy są do pewnych chorób szczególnie predestynowane. Ponieważ wiele chorób daje wyraźne objawy, dopiero w dużym stopniu zaawansowania, dlatego powinniśmy zwierzę uważnie obserwować. Możemy dzięki temu szybko wychwycić objawy wskazujące na toczącą się chorobę. Apatia psa zwłaszcza młodego jest zawsze niepokojąca. Pies niechętny do zabawy, senny, dużo leżący powinien być skonsultowany z lekarzem weterynarii.  Objawami są też zaburzenia apetytu i duża ilość wypijanej wody. Także ilość, częstość oddawanego moczu i kału powinny być dla opiekuna sygnałem alarmowym. Wskazuje na to, że że coś się dzieje niedobrego ze zdrowiem psa. Wymioty, torsje i biegunki są wskazówką jakiejś nieprawidłowości w działaniu przewodu pokarmowego. Mogą być  też objawami  wielu innych chorób. Inne objawy np. świąd skóry u psa, nieprawidłowa ciepłota ciała są również niepokojące. Jeśli pies  nadmiernie dyszy ma, kłopoty z zachowaniem równowagi, czy poruszaniem się, poszukajmy porady lekarskiej.

Niewydolność nerek u psa

Nerki służą do oczyszczania organizmu z mocznika oraz regulacji ilości wody i minerałów w organizmie. Dlatego niewydolność nerek może przyczynić się do śmierci naszego pupila. Chorują częściej starsze psy. Nawet 20% psów, które nie ukończyły 5 roku życia, może cierpieć na tę chorobę. Niewydolność nerek u psa wynika z uszkodzenia ich struktury.

Objawami niewydolności nerek są: apatia, rozjaśnienie śluzówek, zmatowienie sierści, brak apetytu. Czasem są wymioty i biegunka.  Najbardziej swoiste objawy niewydolności nerek u psa to owrzodzenia jamy ustnej i zapach mocznicowy oddechu. Towarzyszy im wzmożone pragnienie i  zwiększona częstotliwość oddawania moczu. Po diagnozie lekarz weterynarii wdroży odpowiednie leczenie farmakologiczne. Spowoduje to obniżenie poziomu mocznika i kreatyniny we krwi oraz wyrównania poziomu elektrolitów. Zaleci też odpowiednią dietę nerkową- podawanie  zwierzakowi karmy weterynaryjnej dla psa z niewydolnością nerek z obniżoną ilością białka.

Choroby serca u psa

Choroby serca są u psów dość częste. Uważa się, że nawet co dziesiąty pies cierpi na jakieś choroby związane z układem krążenia. Mogą one dotykać psy w różnym wieku. Najczęściej chorują szczenięta, psy w sile wieku, seniorzy, niezależnie od płci zwierzęcia.

Przypadki chorób serca częściej zdarzają się u szczeniąt i psów w starszym wieku. Pewne rasy psów są szczególnie podatne na określone choróby serca. Dość często choroby serca prowadzą do jego niewydolności u psa. Jedną z groźniejszych chorób serca u psa jest kardiomiopatia. Jej objawami są duszność, spłycenie oddechu, niechęć do wysiłku fizycznego, apatia. Rokowania przy kardiomiopatii u psa są złe.

Choroby przyzębia u psa

Choroby przyzębia u psów występują bardzo często. Ponad 70% psów w wieku powyżej drugiego roku życia ma problemy z zębami. Najczęściej z kamieniem nazębnym. Na powierzchni zębów i dziąseł osadza się warstewka bakterii i resztki pokarmu. Tworzą one płytkę nazębną, łatwą do usunięcia. Jeśli jednak dłużej zalega na zębach psa, ulega mineralizacji. Staje się wtedy twardym, ciemno zabarwionym kamieniem nazębnym. Dość szybko może prowadzić do chorób przyzębia i zębów.

Objawami chorób przyzębia są: nieprzyjemny zapach z pyska psai złogi kamienia nazębnego. Towarzyszy im zaczerwienienie i obrzęk dziąseł, bolesność w jamie ustnej psa. U psa pojawi się brak chęci do jedzenia, zęby stają się chwiejne. Bolesność dziąseł utrudnia pobieranie pokarmu i prowadzi do wychudzenia psa. Zwierzak staje się apatyczny. Stany zapalne dziąseł i przyzębia mogą prowadzić do innych, poważnych chorób. Przykładem są np. zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wsierdzia, zapalenia nerek, zmian zapalnych w układzie oddechowym. Konieczne jest więc wdrożenie leczenia. Polega ono zwykle na usunięciu kamienia nazębnego. Jeśli trzeba wyrwane są chore zęby, ewentualnie podawane leki przeciwbólowe. 

Zapalenie gruczołów okołoodbytowych u psa

Gruczoły okołoodbytnicze produkują feromony ważne w chemicznej komunikacji zwierzaków. Choroby psów mogą wynikać z pojawienia się stanu zapalnego tych gruczołów i zdarzają się często. Ocenia się, że 1 na 10 psów przynajmniej raz w życiu cierpi na zapalenie gruczołów okołoodbytowych. Stan zapalny pojawia się w przypadku zatkania ich ujścia, co powoduje świąd i ból u czworonoga. Pojawia się zaczerwienienie okolic odbytu i przypadki problemów z defekacją. 

Częste jest też saneczkowanie u psa - sposób na poradzenie sobie przez zwierzę ze świądem w okolicach odbytu. Polega na szorowaniu zadem o podłoże. Konieczna będzie w przypadku takich objawów u psa przeprowadzenie badania pozwalającego na postawienie właściwej diagnozy. Wówczas lekarz weterynarii oczyści  gruczoły i zaleci antybiotykoterapię.

Rozrzeszenie i skręt żołądka u psa

Jest to najczęściej choroba psów ras dużych i olbrzymich. Inne rasy  też mogą być dotknięte tą chorobą. Skręt żołądka polega na jego odwróceniu się wokół własnej osi o 180 stopni. Powodem choroby jest duża porcja jedzenia i gazów w żołądku. Zostaje w takim przypadku zablokowany przepływ pokarmu do dalszych części przewodu pokarmowego. Wkrótce po posiłku pies zaczyna być bardzo niespokojny, nie może znaleźć sobie miejsca, zaczyna dyszeć , ślini się, ma torsje, ale nie może zwymiotować. 

Być może w takim przypadku pies cierpi na przypadek skrętu żołądka. Dodatkowymi objawami są przyspieszony oddech i twardy brzuch. Pies z takimi objawami wymaga natychmiastowej pomocy lekarza weterynarii, który przeprowadzi odpowiednie badania np. badania obrazowe. Jeśli zdiagnozuje skręt żołądka, życie psa może uratować tylko operacja chirurgiczna. Można próbować zapobiegać skrętowi żołądka u naszego czworonoga. Nie pozwalajmy zwierzakowi na łapczywe jedzenie i na aktywność fizyczną zaraz po posiłku.

Alergie u psa

Alergie są bardzo częstą przypadłością dotykającą nasze psy i koty. Ocenia się, że około 1 na 7 psów cierpi na alergię. Objawy są zazwyczaj bardzo nieprzyjemne, wręcz bolesne dla pupila, a przyczyna jest trudna do zdiagnozowania. Alergie mogą mieć różne podłoże, a każda z nich wymaga indywidualnej diagnostyki i leczenia. Jedną z alergii jest atopowe zapalenie skóry - AZS. Choroba ma podłoże genetyczne, częściej cierpią na nią psy ras np. bokser, labradory, beagle, teriery. Objawami tej choroby są świąd skóry u psa. Pies drapie się i w skutek tego powstają zmiany poświądowe skóry. Inne zmiany skóry psa to zaczerwienienie, przebarwianie skóry u psa, liszaje. Może dochodzić do wyłysienia skóry u psa. Konieczne jest przeprowadzenie odpowiednich badań czworonoga i wdrożenie właściwego leczenia. Konieczne są preparaty zwalczające uporczywy świąd skóry u psa.

Innym rodzajem alergii jest alergiczne pchle zapalenie skóry u psa APZS. Wywoływane jest przez pchły, których ślina wywołuje silną reakcję alergiczną. Objawami są: świąd skóry u psa i inne zmiany alergiczne skóry u psa. Leczenie zaczynamy od podania środków zwalczających u psa pchły.  Podajemy środki łagodzące dotkliwy świąd skóry u psa. Częstą chorobą dotykającą naszych pupili jest też następny rodzaj alergii - nietolerancja pokarmowa inaczej zwana równierz alergią pokarmową - uczulenie na składnik zjadanego i wchłanianego pokarmu. Jej objawy są podobne do alergii skórnych. Są to np. silny świąd skóry u psa, ale pojawiają się też objawy ze strony układu pokarmowego. Leczenie polega na łagodzeniu świądu skóry u psa. Ustalamu też jaki składnik pokarmu jest alergenem i eliminujemy go z diety. Wspieraniem leczenia alergii jest dieta hipoalergiczna podawana dla zwierzaka.

Padaczka u psa

Jest to choroba wielu gatunków zwierzaków w tym psów i kotów. Około 5% psów cierpi na padaczkę. Jest to jedna z najczęściej występujących chorób ośrodkowego układu nerwowego. Dotyczy pojawiania się i rozprzestrzeniania nieprawidłowej aktywności elektrycznej kresomózgowia (przodomózgowia). Nieprawidłowa czynność elektryczna mózgu jest wynikiem zaburzenia w działaniu mechanizmów pobudzania i hamowania neuronów kory mózgowej. Skutkiem tych nieprawidłowych wyładowań nerwowych jest skłonność do występowania napadów drgawkowych. Padaczka u psa może mieć podłoże genetyczne lub być wynikiem działania jakiegoś czynnika uszkadzającego mózg.

Jeśli lekarz  przeprowadzi odpowiednie badania, zdiagnozuje padaczkę, ustali rokowania i pewnie zleci leczenie farmakologiczne. Padaczka to choroba nieuleczalna. Podawane leki mają na celu zapobieżenie następnym atakom. Nie przy każdej padaczce da się taki efekt uzyskać, ale wtedy leki złagodzą przebieg napadu. Może być i tak, że przy atakach rzadkich i krótkotrwałych nie jest zalecone żadne leczenie farmakologiczne. Bardzo ważna w leczeniu padaczki jest rola opiekuna. Powinien regularnie podawać leki, prowadzić dziennik ataków padaczkowych. Trzeba też zadbać o okresowe badanie krwi psa i wizyty kontrolne u lekarza. Pozwolą one ustalić, czy stosowane leki nie przyczyniły się do gorszej pracy narządów wewnętrznych. Opiekun nie może samowolnie zmieniać dawki podawanych leków lub zaniechać ich podawania. Leki przeciwpadaczkowe podaje się do końca życia zwierzaka.

Nosówka u psa

To bardzo niebezpieczna choroba zakaźna wywoływana przez wirusy. Nosówka rozprzestrzenia się głównie przez kontakt z zarażonymi psami- z ich wydzieliną z oczu i nosa. Wirus może przedostać się też przez łożysko. Jego źródłem może być też  zainfekowany nim pokarm. Zarażony pies może przez kilka miesięcy być rezerwuarem wirusa. Najbardziej podatne na zachorowanie na nosówkę są szczenięta suk nieszczepionych. Częściej chorują też psy, które nie zostały zaszczepione oraz psy z obniżoną odpornością.

Objawy nosówki są różne i w różnym stopniu nasilone u różnych psów. Najczęściej pojawia się wypływ ropny z nosa i oczu i wysoka goraczka. Różne narządy mogą być  w organizmie psa zainfekowane wirusem. Dlatego wyróżniamy różne postacie nosówki - oddechową. żołądkowo- jelitową,nerwową, oczną, skórną. Nosówka jest chorobą  o dużej śmiertelności wynoszącej około 80%. Szanse na wyleczenie chorego zwierzaka nie są więc duże. Odpowiednie badania pomogą zdiagnozować tę chorobę u zwierzaka. Jej leczenie  u czworonogów w zasadzie ogranicza się do łagodzenia objawów. Najskuteczniejszym sposobem walki z tą chorobą u psów i pozwalającym na  utrzymanie zdrowia są szczepienia. Pierwsze dawki powtarzane kilkukrotnie podawane są już 6 tygodniowym szczeniętom. Później co rok podaje się  zwierzakowi dawki przypominające.

Babeszjoza u psa

Babeszjoza to choroba psów i kotów. Chorobę wywołują pierwotniaki należące do rodzaju Babesia. Wektorem tego pierwotniaka są zarażone nim kleszcze. Im dłużej kleszcz jest przyssany do ciała psa, tym większe ryzyko przekazania pierwotniaka. Pierwsze objawy choroby pojawiają się po 5- 7 dniach po ugryzieniu przez kleszcza. Okres rozwoju choroby może trwać kilka tygodni. Babeszje dostawszy się do krwi psa, atakują czerwone krwinki. Niszczą je i lawinowo się namnażają. Dodatkowo organizm jest zatruwany zbędnymi produktami  metabolizmu tych pasożytów oraz resztkami rozpadających się krwinek. Zatruciu ulegają różne narządy wewnętrzne, pojawia się anemia, uszkodzenie wątroby, zaburzenia pracy serca, uszkodzenia nerek.

Pojawiają się objawy takie jak:  apatia i osłabienie zwierzaka, wysoka gorączka, brak chęci do jedzenia. Pies wykazuje duże pragnienie. U czworonoga pojawiają się  wymioty i biegunka, krwisty mocz. Niektóre objawy choroby u psa  są niespecyficzne. Jednak ich nasilanie się powinno skłonić właściciela do natychmiastowego zgłoszenia sie do lekarza. Bez odpowiedniego badania i szybkiej pomocy lekarskiej szanse psa na odzyskanie zdrowia są bardzo nikłe. Leczenie wymaga zastosowania leku zabijającego pasożyta. Ważną substancją leczniczą jest imidokarb a lekiem ją zawierającym jest imizol. Skuteczność tego leku wynosi 89%. Im wcześniejsza diagnoza i wdrożenie leczenia, tym szanse na wyzdrowienie są większe. Należy też zapobiegać chorobie stosując zabezpieczanie psa przed kleszczami.

Parwowiroza u psa

Parwowiroza, inaczej nazywana tyfusem psim, jest chorobą psów wywoływaną przez parwowirusa typu drugiego. Pies zaraża się drogą pokarmową. Wirus może znajdować się w  ślinie, moczu, kale, wymiocinach zainfekowanego psa. Najbardziej narażone są szczenięta odstawione od matki we wczesnym wieku (pierwszych 3- 4 tygodni życia). Ogólnie wszystkie szczenięta do 6 miesiąca życia są bardzo narażone na tę chorobę. Również dorosłe psy nieszczepione i psy w wieku senioralnym. Wirus dostaje się do organizmu psa drogą pokarmową i wkrótce przenika do krwi. Z krwi przedostaje się do komórek szybko się dzielących  w nabłonku jelita cienkiego psa. Wirus atakować może też komórki układu odpornościowego mające zdolność do podziału. Dochodzi do obniżenia odporności organizmu psa i rozwija się stan zapalny śluzówki jelita.

Symptomy choroby pojawiają się dość szybko, bo 5- 12 dni od zarażenia. U bardzo młodych szczeniąt  komórki mięśnia sercowego mogą być atakowane przez wirusa parwowirozy. Istnieją więc dwie odmiany parwowirozy u psa - postać jelitowa i sercowa. Objawami parwowirozy u psa są wodniste, krwawe biegunki o przykrym zapachu, powtarzające się wymioty.  Pies nie chce  jeść i pić. Występuje gorączka, przyśpieszony oddech,pies jest osłabiony, a jego stan szybko się pogarsza. Opiekun widząc pierwsze objawy, nie zwlekając powinien udać się do lekarza weterynarii. Ten przeprowadzi badania diagnostyczne np. test paskowy kału. Zdiagnozowanie choroby pozwoli na wdrożenie odpowiedniego leczenia. Leczenie jest głównie objawowe, Stosuje się płynoterapię i dożylne podawanie odpowiednich leków. Smiertelność psów w przebiegu parwowirozy wynosi 40%. Zapobieganie tej chorobie polega na kilkukrotnym szczepieniu psa przeciw parwowirozie.

Choroby psów są zagrożeniem dla ich zdrowia i życia. Pamiętajmy o uważnej obserwacji psa, aby przy pojawieniu się niepokojących objawów szybko poszukać pomocy lekarskiej. Pamiętajmy też o szczepieniach zapobiegających wielu groźnym chorobom psa.

Kalendarz podstawowych szczepień psa: