Wycie psa — gdy pies zmienia się w wilka.
|
Spis treści: |
Genetyczne uwarunkowania wycia u psów
Psy wywodzą się od wilka szarego. Ich udomowienie nastąpiło ponad 20 tys. lat temu. Hodowla oparta na selekcji sztucznej doprowadziła do powstania wielu ras psów- jest ich około 400. DNA niektórych ras jest bardziej zbliżone do DNA wilka, a innych mniej. Te bardziej genetycznie podobne do wilków to rasy pierwotne. Należą do nich np. siberian husky, shiba inu, malamut. To większe pokrewieństwo genetyczne skutkuje też odziedziczeniem po wilkach większej ilości wzorców zachowań, np. komunikowaniem się przy pomocy wycia. Inaczej mówiąc, przedstawiciele niektórych ras częściej wyją niż osobniki innych. Decydując się na adopcję psa, powinniśmy wziąć to pod uwagę.
Sposoby komunikacji psów z otoczeniem
Wszystkie zwierzęta są otwartymi układami informacyjnymi, odbierają informacje ze środowiska i przekazują informacje do środowiska. Głównym powodem jest komunikacja z innymi zwierzętami, a w przypadku psów także z człowiekiem.
Psy komunikują informacje w następujące sposoby:
-
Ruchy ciała
położenie i sposób poruszania ogonem, ustawienie uszu, podskakiwanie, pozycja ciała
-
Feromony
wydzielanie zapachowych substancji chemicznych, głównie razem z moczem i kałem
-
Werbalnie
przez wydawanie dźwięków, czyli inaczej wokalizację. Wydają takie dźwięki jak szczekanie, wycie, warczenie, skomlenie, piszczenie, głośne ziewanie.
Dzięki wyżej wymienionym sposobom przekazują informacje do otoczenia o swoich potrzebach, swojej kondycji, swoich emocjach.
Wycie należy do najbardziej słyszalnych dźwięków, niosących się daleko. Psy mogą wyć zarówno w nocy jak i w dzień. Utrudniają życie nie tylko opiekunom, ale i sąsiadom. Oczywiście wycie zdarzające się sporadycznie i krótkotrwałe zwykle nie jest problemem, ale częste i długotrwałe może być przyczyną waśni międzysąsiedzkich i permanentnego niewyspania właścicieli, jeżeli pies wyje w nocy.
[category,87]
Przyczyny, dla których pies wyje
Oczywiście, żeby zaradzić psiemu wyciu, musimy najpierw ustalić, dlaczego pies wyje. A przyczyny mogą być różne:
Sposób komunikowanie się z innymi psami.
Wyjąc, pies podkreśla, że określony teren jest przez niego zajęty. Dzieje się tak często wtedy, gdy w sąsiedztwie zamieszka nowy samiec, lub w okresie rui. Może to być też sposób przekazywania innym psom np. swojego zaniepokojenia. Bywa, że powstaje cała reakcja łańcuchowa- kolejne psy w otoczeniu przyłączają się do wycia. Pokazują, że należą do grupy- rodzaju psiej wspólnoty. Jeśli pies zaczyna wyć, bo usłyszał dźwięk np. karetki, to prawdopodobnie uznał, że to dźwięk wycia innego psa.
Pies czuje się w domu samcem alfa.
Wyje, żeby przywołać swoje stado (domowników), chce wymusić posłuszeństwo- macie się dostosować do mojego polecenia i szybko wrócić.
Ostrzeganie domowników
Powiadomienie przed czymś, co pies uznał za niebezpieczeństwo np. usłyszał za drzwiami hałas, poczuł nieznany zapach
Lęk separacyjny
Uczucie odczuwane przez psy pozostawione same w domu. Pies boi się, że opiekun nie wróci. Wyje, żeby przywołać opiekuna. Komunikuje też wyciem, że jest mu źle. Może to trwać całymi godzinami. Czasami frustracja wynikająca z poczucia samotności sprawia, że pies gryzie jakieś przedmioty, albo godzinami, bez jedzenia i picia leży pod drzwiami czekając na powrót opiekunów.
Chęć zwrócenia uwagi opiekuna.
Zdarza się, że popełniamy błędy wychowawcze w stosunku do psa. Kiedy pies, zwłaszcza szczeniak szczeka lub wyje, bo jest zaniepokojony, albo żebyśmy zwrócili na niego uwagę, uspokajamy go głaszcząc, mówiąc pieszczotliwie, czy nawet dając smakołyk. Nie trzeba długiego czasu, żeby w jego umyśle powstało skojarzenie- wycie=nagroda. I trudno będzie taki błąd wychowawczy naprawić.
Nuda, osamotnienie.
Nuda często towarzyszy psom pozostawionych na długo w samotności, trzymanych na łańcuchach, w kojcach. Sposobem na rozładowania napięcia, a także na jakieś zajęcie staje się wycie. Często dołączają się inne psy i trwa między nimi szczególna "rozmowa". Niekiedy psy tracąc ukochanego towarzysza wyją ze smutku.
Ból, choroba.
Wycie w takim przypadku jest sygnalizowaniem swojego fizycznego cierpienia, ale też rodzajem wołania o pomoc. Może to być np. drzazga w łapie. Jeśli dodatkowo obserwujemy apatię, brak apetytu, wymioty, nie zwlekajmy z pomocą lekarską
Manifestowanie emocji
Dotyczy to np. smutku z powodu utraty ukochanego towarzysza, tęsknoty za swoim panem, ale też radości z powrotu domowników, niezadowolenia, że opiekun wychodzi z domu.
Wycie jest najczęściej skutkiem strachu, smutku, złości, nudy, bólu. Żadne z tych odczuć nie jest dla psa przyjemne, a dla otoczenia wycie może być niesłychanie uciążliwe.

Co możemy zrobić, aby pies przestał wyć?
- Największym problemem jest wycie psa, kiedy wychodzimy do pracy, a on zostaje sam. Już widok szykującego się do pracy opiekuna powoduje, że pies zaczyna się stresować, a wkrótce wyć. Powinniśmy zachować spokój, nie żegnać się z psem czule. Przekierujmy jego zachowanie na inne formy aktywności. Zostawmy mu zabawki takie, które rzadko dostaje, lub całkowicie nowe np. maty węchowe. Możemy zostawić tzw. kule smakule wypełnione np. granulkami psiej karmy. Dużo czasu zajmie mu wyciąganie z kul jedzenia. Dobrym sposobem jest też zostawianie włączonego telewizora lub radia- słyszane w tle głosy zmniejszą poczucie osamotnienia. Prawie zawsze skutecznie hamuje lęk separacyjny i poczucie samotności obecność innego zwierzęcia- psa lub kota, nawet papugi. Jeśli pies przed wyjściem opiekuna był na długim, aktywnym, męczącym spacerze, jest szansa, że zmęczony prześpi czas do powrotu opiekuna do domu.
- Jeśli pies wyje nie z powodu lęku separacyjnego, zastanówmy się najpierw, czy mu nic nie dolega. Może warto zabrać psa do lekarza w celu przebadania.
- Wykluczenie przyczyn somatycznych jest kluczowe dla poszukiwania dalszych przyczyn wycia. Być może poświęcamy psu za mało czasu i/lub stawiamy mu za mało wymagań intelektualnych. Długie, aktywne spacery, uprawianie psich sportów, zabawy w tropienie powinny w tym przypadku pomóc. Nauczenie psa komendy "nie" jest bardzo ważne. Nasze stanowcze "nie" będzie dla naszego psiego pupila jasnym komunikatem, kiedy jego zachowanie jest niewłaściwe- możemy w danej sytuacji zakazać mu wycia. Czasami możliwość kontaktu z innymi psami i zabawa z nimi zaspokaja w naszym podopiecznym potrzeby emocjonalne, skutkujące wyciem przy ich niezaspokojeniu.
- Zastanówmy się, jak hierarchię w naszej rodzinie postrzega pies. Może czuje, że to on jest szefem- pierwszy dostaje jeść, pierwszy przechodzi przez drzwi, rozpycha się w łóżku. Jeśli tak jest ,musimy szybko pokazać psu, że to opiekun jest osobą nadrzędną. Najpierw je pan, pies dostaje jedzenie później, nie pan przesuwa się na łóżku, żeby psu było wygodniej, ale spycha psa. Jeśli wycie było przejawem dominacji, ustalenie hierarchii na nowo z nadrzędną rolą opiekuna, powinno ten problem rozwiązać.
- Jeśli nie jesteśmy w stanie ustalić przyczyny wycia albo znając przyczynę, jednak nie potrafimy problemu wycia rozwiązać, poszukajmy pomocy u behawiorysty
Wycie to jeden z naturalnych sposobów psa na komunikację z otoczeniem. Nie możemy psu całkowicie zakazać takiego sposobu wokalizacji. Możemy próbować ograniczyć, tak, żeby nie było zanadto uciążliwe dla otoczenia. Pamiętajmy, żeby na psa nie krzyczeć- stres może dać skutek odwrotny, ani nie uspokajać pieszczotą czy smakołykiem- pies uzna to za nagrodę i będzie wył jeszcze częściej. Zawsze rozwiązujmy problem wycia, poszukując jego przyczyny.