Dlaczego pies je trawę? Przyczyny i zagrożenia jedzenia trawy przez psa

Czy pies może jeść trawę? Dlaczego to robi?

Zdarza się, że pies na spacerze lub biegający w ogrodzie zaczyna skubać, lub wręcz zachłannie wyrywać i zjadać trawę. Czy to powód do zmartwienia? Jakie mogą być przyczyny?

Czy trawa stanowi część diety psa?

Psy są mięsożerne, pochodzą od wilka szarego. Budowa i fizjologia ich przewodu pokarmowego jest przystosowaniem do zjadania i trawienia mięsa, kości, podrobów. Mają zęby mięsożerców, proste żołądki z bardzo kwaśnym pH, krótkie jelito. Produkują dużo enzymów do trawienia białek i tłuszczów, a śladowe ilości do trawienia węglowodanów. W składzie trawy jest dużo węglowodanu celulozy. Co prawda wśród zwierząt nie ma takich, które potrafią trawić celulozę, ale roślinożercy wchodzą w symbiozę z mikroorganizmami tworzącymi takie enzymy- zamieszkują one wtedy przewód pokarmowy roślinożercy. Mają też odpowiednie do rozcierania pokarmu uzębienie i długie jelita. Dlaczego psy więc jedzą trawę i często też inne rośliny? Badania wykazują, że około 80% psów to robi z różną częstotliwością.

Przyczyny jedzenia trawy przez psa

• Jedzenie trawy jest częścią psiej natury

  Jest to zachowanie odziedziczone po przodkach. Badania odchodów różnych mięsożerców wskazują na obecność roślin, nawet w ilości do 40% ich składu. Zjadają nie tylko rośliny zawarte w żołądkach ich ofiar, ale uzupełniają też dietę, jedząc trawy, liście, niekiedy owoce.

• Chęć poznawania świata

  Dotyczy to zwłaszcza młodych zwierząt. Poznają świat wszystkimi zmysłami- dotykiem, węchem, słuchem i smakiem. Ciekawi ich zapach trawy, jej tekstura i smak.

• Źle zbilansowana dieta

  Jedzenie trawy może wskazywać na pewne niedobory pokarmowe. Trawa może być źródłem antyoksydantów, składników mineralnych i błonnika. Błonnik korzystnie wpływa na mechanikę przewodu pokarmowego- pobudza perystaltykę jelita i pobudza wypróżnianie. Zapobiega więc zaparciom. Dodatkowo wchłania nadmiar tłuszczów, zapobiegając ich wchłanianiu- zapobiega otyłości i obniża poziom cholesterolu. Wiąże też pewne toksyny ewentualnie zawarte w pożywieniu, zapobiegając zatruciu organizmu. Jeśli więc w karmie podawanej psu są niedobory błonnik, może zaczęć podjadać trawę. Musimy kierować się przy wyborze karmy opisami jej składu, a nie tylko ceną. Może w takim przypadku należałoby zmienić karmę podawaną psu, a przy stosowaniu diety BARF uzupełniać ją o warzywa i owoce.

• Problemy trawienne

  U około 20% psów jedzenie trawy prowokuje pojawienie się wymiotów. Zwykle, jeśli pies starannie wybiera źdźbła sztywne i ostre, to dąży do spowodowania wymiotów. Twarde, ostre źdźbła podrażniają śluzówkę gardła i żołądka uruchamiając odruch wymiotny.  Być może  pies jest przejedzony i próbuje w ten sposób oczyścić żołądek z nadmiaru jedzenia. Psy często mają tendencję do zjadania więcej, niż potrzebują. W takim przypadku ważne jest, aby podawać psu częściej jedzenie, ale w mniejszych porcjach. Jedzenie trawy może być też objawem poważniejszych problemów zdrowotnych. Zawsze musimy obejrzeć wymiociny, żeby sprawdzić, czy są w nich niestrawione resztki jedzenia, czy i jak dużo zjedzonych roślin, czy nie ma w nich krwi i żółci. Ma to duże znaczenie diagnostyczne. Jeżeli wymioty pojawiają się rzadko i nie ma w nich niepokojących składników, nie ma powodu do zmartwienia. Jeżeli jednak wymioty powtarzają się często, są silne lub zawierają krew, żółć albo zwierzę po wymiotach jest apatyczne, poszukajmy pomocy lekarza weterynarii. Mogą być objawem różnych chorób ze strony przewodu pokarmowego np. niestrawności, nowotworów, chorób wątroby lub  trzustki. Może pies prowokować wymioty, bo w przewodzie pokarmowym ma ciało obce, którego chce się pozbyć np. połkniętą zabawkę. Czasami wymioty pomogą pozbyć się tego ciała obcego, ale może okazać się konieczna interwencja chirurgiczna.

• Zaburzenia behawioralne

• Sytuacje stresowe

  Powodem jedzenia trawy mogą być zaburzenia funkcjonowania organizmu z powodu działania czynników stresogennych. Powstające w wyniku działania silnego stresu silne napięcia pies rozładowuje, kompulsywnie jedząc trawę. Najczęściej dzieje się tak, kiedy pies odczuwa niepokój lub lęk. Być może przestraszył się hałasu albo zdenerwował spotkaniem z innym psem. Tak dzieje się w przypadku psów lękliwych, czujących się bezpiecznie przy zachowaniu odpowiedniej rutyny. Niekiedy przyczyną może być poczucie niedostatecznej miłości i uwagi ze strony opiekuna, nuda, brak stymulacji umysłowej.

• Syndrom spaczonego łaknienia.

  Spaczony apetyt polega na zjadaniu różnych w zasadzie niejadalnych przedmiotów np. papierków po cukierkach, kamyków, patyków, liści, trawy. Takie zaburzenia behawioralne są zwykle powodowane przyczynami psychologicznymi np. depresją, frustracją, lękiem separacyjnym, brak kontaktów z innymi psami.
  W przypadku zaburzeń behawioralnych potrzebna jest pomoc zoopsychologa- behawiorysty. Lekarz weterynarii wskaże, w jakiej klinice zwierzęcej możemy poszukać pomocy behawiorysty.

• Usuwanie pasożytów.

  Twarde, długie źdźbła ułatwiają usuwanie pasożytów z przewodu pokarmowego. Wypychają pasożyty z jelita lub owijają się dokoła ich ciał i razem są usuwane z jelita w czasie defekacji. Tak walczą z pasożytami jelitowymi liczne zwierzęta. Pies może być odrobaczony, ale ma w swoim wrodzonym, odziedziczonym po dzikich przodkach wzorcu zachowania takie instynktowe zachowanie.

Zagrożenia dla zdrowia psa wynikające z jedzenia trawy.

Zjadanie trawy może w licznych przypadkach przynieść psu ulgę, może być objawem chorób i zaburzeń zachowania, ale może też być zagrożeniem dla zdrowia i życia psa.

• Zatrucie środkami ochrony roślin

  Rośliny na trawnikach, w parkach, na łąkach często są opryskiwane środkami ochrony roślin- insektycydami, herbicydami, wspomagane nawozami mineralnymi. Pies razem ze zjadaną trawą wprowadza je do swojego organizmu. Zwykle są one dla niego toksyczne. Mogą od razu nie powodować objawów zatrucia, ale stopniowo kumulują się w organizmie, aż do utworzenia toksycznych stężeń. Niektóre ze składników tych środków mogą mieć działanie kancerogenne i przyczyniać się do rozwoju choroby nowotworowej w organizmie. Jeśli nawozimy przydomowy trawnik, nie pozwólmy psu przez kilka dni przebywać na nim bez dozoru.

• Zatrucie toksycznymi roślinami

  W parkach, przydrożnych rowach, w lesie, na łąkach są trujące rośliny. Jeśli pies je zje, mogą pojawić się skutki zatrucia- różne, bo substancje toksyczne są w różnych roślinach inne. Należy bacznie obserwować poczynania psa w takich miejscach, aby uchronić go przed zatruciem. Szczególnie niebezpieczne są takie dziko rosnące rośliny jak pokrzyk wilcza jagoda, naparstnica, konwalie, lulek czarny, bieluń dziędzierzawa, a z uprawianych w ogrodach narcyzy, hortensje, wiciokrzew, złotokap, bukszpan, bluszcz, azalie i rododendrony.

• Zarażenie pasożytami jelitowymi i drobnoustrojami chorobotwórczymi

  Trawy i towarzysząca im roślinność mogą być zanieczyszczone moczem i kałem. Istnieje niebezpieczeństwo, że w tych wydalinach różnych zwierząt mogą znajdować się pasożyty, a szczególnie ich jaja lub formy larwalne. Zjedzone z trawą trafią do organizmu psa, gdzie rozpoczną pasożytnicze życie, prowadząc do chorób i osłabienia swojego żywiciela. Trawa jest też pełna drobnoustrojów- bakterii i wirusów, w tym chorobotwórczych. Część bakterii w środowisku potrafi tworzyć formy przetrwalne, a niektóre wirusy np. wirus parwowirozy potrafi zachować zdolności infekcyjne nawet przez rok pobytu w środowisku.

Jeżeli pies jest zdrowy i zjadanie trawy nie przynosi wyraźnych negatywnych skutków, a trawa jest czysta, nie zabraniajmy mu przyjemności skubania trawy. Pamiętajmy jednak o niebezpieczeństwach z tym związanych i obserwujmy poczynania naszego pupila bawiącego się radośnie wśród roślin. Możemy też odwrócić jego uwagę od jedzenia trawy jakimś psim smakołykiem