Cukrzyca u psów to poważne wyzwanie, które wymaga odpowiedniej wiedzy i troski. W naszym kompleksowym przewodniku poznasz wszystko, co musisz wiedzieć o cukrzycy u psów - od roli glukozy w organizmie, przez diagnozę, leczenie, aż po specjalną dietę dla psiego diabetyka. Odkryj, jak rozpoznać objawy cukrzycy u swojego czworonożnego przyjaciela i jak skutecznie mu pomóc, aby zapewnić mu długie i szczęśliwe życie pomimo tej nieuleczalnej choroby.
|
Spis treści: |
Jaka jest rola glukozy w organizmie psa?
Cukrzyca to choroba zaburzająca przemiany metaboliczne cukrów, białek i tłuszczów w organizmie. Pobrane ze strawionego pokarmu proste związki organiczne są wchłaniane do krwi i wykorzystywane na potrzeby organizmu, czyli jako źródło energii, składników budulcowych organizmu i materiałów zapasowych. Wchłaniany z przewodu pokarmowego cukier jest w postaci glukozy. Pobierana z krwi do komórek służy ona w nich jako podstawowe źródło energii, a jej nadmiar we krwi trafia do komórek wątroby i mięśni i jest w nich przekształcany w cukier zapasowy zwany glikogenem. W przypadku zmniejszonej podaży glukozy z przewodu pokarmowego glikogen jest przekształcany w glukozę i uwalniany do krwi, skąd komórki pobierają ją i wykorzystują jako źródło energii. Procesami regulacji poziomu glukozy we krwi sterują hormony produkowane przez trzustkę, zwłaszcza insulina.
Na czym polega cukrzyca u psa?
Cukrzyca wynika z nieprawidłowej ilości glukozy we krwi. Dla każdego gatunku zwierząt jest charakterystyczny , trzymający się w określonych granicach poziom glukozy we krwi. Dla psów jest to 70- 130 mg/dl. Przekroczenie granic normy w jedną lub drugą stronę jest nieprawidłowością i skutkuje rozwojem cukrzycy. Przy niedostatku glukozy występuje hipoglikemia, komórkom brakuje glukozy jako źródła energii, spowalniają swój metabolizm, co może skutkować śpiączką cukrzycową i nawet zakończeniem życia. Przekroczenie górnej granicy normy, czyli hiperglikemia sprawia, że podaż glukozy dla komórek jest zbyt duża, co niebezpiecznie przyśpiesza ich metabolizm i doprowadza do szybkiego spadku glukozy we krwi, czyli hipoglikemii. Silne wahania glukozy we krwi psa sprawiają, że organizm kompensuje niedobory glukozy wykorzystywaniem tłuszczów jako źródła energii. W takiej sytuacji, pojawiają się niebezpieczne dla życia produkty uboczne procesu w postaci ciał ketonowych prowadzących do kwasicy ketonowej. Organizm psa może też zamiast glukozy, jako źródło energii wykorzystywać białka- rozkładane są wtedy białka budujące ciało i następuje stopniowe wychudzenie organizmu. Nadmiar glukozy we krwi sprawia, że część jej jest wydalana razem z moczem.
Rodzaje cukrzycy u psów
- Cukrzyca I typu- cukrzyca insulinozależna (około 90% przypadków cukrzycy u psów). Wynika z braku lub niedoborów insuliny np. na skutek choroby autoimmulogicznej niszczącej trzustkę.
- Cukrzyca typu II- cukrzyca nieinsulinozależna — wynika z nieprawidłowego wykorzystywania przez komórki hormonu insuliny
- Cukrzyca typu III- jest to złożone schorzenie wynikające z zaburzonego przez leki lub inne choroby organizmu wydzielania insuliny.
Objawy cukrzycy u psa.
Cukrzyca zwykle rozwija się powoli.
- Najczęściej pierwszym objawem jest zwiększone pragnienie
- Towarzyszy mu częstsze oddawanie niewielkich ilości moczu
- Zwiększony apetyt (tak na ośrodek głodu w mózgu działa zmniejszony poziom glukozy we krwi)
- sukcesywne chudnięcie (zamiast brakującej glukozy wykorzystywane są białka budulcowe i zapasy tkanki tłuszczowej).
- Apatia i większa senność
- obecność glukozy w moczu
- pogorszenie kondycji sierści
- spowolnione gojenie się ran
Możliwe powikłania towarzyszące cukrzycy u psa
- niewydolność nerek
- stłuszczenie wątroby
- kwasica ketonowa
- zaćma
- stany zapalne pęcherza moczowego
- nawracające biegunki i inne dysfunkcje przewodu pokarmowego
- stany zapalne jamy ustnej
- napady padaczkowe i inne problemy neurologiczne u psa
Przyczyny cukrzycy u psa.
Cukrzyca u psa rozwija się na skutek niedoboru insuliny w organizmie zwierzęcia lub niewłaściwego działania insuliny. Zwłaszcza typ I cukrzycy jest skutkiem nieprawidłowości w działaniu komórek trzustki produkujących insulinę. Często pies dziedziczy zmienioną informację genetyczną, czyli choroba ma podłoże genetyczne. Niemniej jednak sama zmiana genetyczna to za mało do rozwoju cukrzycy. Muszą pojawić się jeszcze inne czynniki np. infekcje wirusowe lub bakteryjne u psa, stany zapalne trzustki. Cukrzyca jest więc chorobą wieloczynnikową. Cukrzyca może rozwijać się też jako choroba współistniejąca towarzysząca niedoczynności tarczycy, nadczynności nadnerczy, chorobom autoimmunologicznym. Są też przypadki cukrzycy u psa będące skutkiem przyjmowania pewnych leków, zwłaszcza sterydowych lub wahań gospodarki hormonalnej związanych z cyklem płciowym niewykastrowanych suk. Stosowana dieta ma również wpływ na możliwość rozwoju cukrzycy u psa- zwłaszcza u zwierzęcia otyłego. Można więc stwierdzić, że przyczynami mogą być — wiek, płeć, predyspozycje genetyczne, inne choroby, stany zapalne trzustki, przyjmowane leki, otyłość, rasa psa (jamniki, beagle, chow-chow, pudle, teriery, sznaucery)
Diagnostyka cukrzycy u psów
Jeśli opiekun zauważy pewne objawy mogące wskazywać na cukrzycę u psa, powinien poprosić o pomoc lekarza weterynarii. Pies powinien zostać zdiagnozowany i należy rozpocząć odpowiednie leczenie. Lekarz przede wszystkim zleci badanie morfologiczne i biochemiczne krwi i moczu psa. Jeśli uzna, że to potrzebne, przeprowadzi badanie USG wątroby i trzustki. U psa z cukrzycą należy regularnie takie badania przeprowadzać. Lekarz, w zależności od ustalonego rodzaju cukrzycy u psa zleci odpowiednie leczenie.
Leczenie psa z cukrzycą.
Cukrzyca jest chorobą nieuleczalną, niebezpieczną dla życia i ma charakter przewlekły. Można przy pomocy odpowiedniej terapii ustabilizować poziom cukru we krwi i ten stabilny poziom utrzymywać. Poprawi to funkcjonowanie organizmu zwierzęcia i zapobiegnie powikłaniom. Jeśli zdiagnozowano cukrzycę insulinozależną, leczenie będzie polegało na podawaniu odpowiednich dawek i w odpowiednim czasie insuliny oraz stosowaniu odpowiedniej diety. Insulinę podaje się w postaci zastrzyków podskórnych. Opiekun zostanie przez lekarza pouczony jak je wykonywać. Podawanie insuliny zwierzęciu odbywa się raz lub dwa razy dziennie i powiązane jest z podawaniem posiłków. Tylko lekarz, po wcześniejszym badaniu poziomu cukru we krwi psa może zmodyfikować dawkę insuliny, opiekun samowolnie tego nie może robić. Poziom glukozy we krwi i moczu zwierzęcia powinien być sukcesywnie kontrolowany.
Dieta, leczenie chorób współistniejących, czy w razie potrzeby wykastrowanie suki może pomóc ustabilizować poziom cukru we krwi zwierzęcia bez potrzeby stosowania insuliny, w przypadku cukrzycy nieinsulinozależnej.
Dieta dla psa cukrzyka.
Dieta cukrzycowa ma pomóc znormalizować poziom cukru we krwi i usprawnić przebieg procesów metabolicznych. Powinna także dostarczyć odpowiednią ilość energii i substancji budulcowych zwierzęciu. Najlepiej i najwygodniej jest stosować gotowe karmy weterynaryjne dedykowane dla psich diabetyków. Karma weterynaryjna musi być zalecona przez lekarza weterynarii. Karma dla psa z cukrzycą opiera się na składnikach o obniżonym indeksie glikemicznym, czyli zawiera węglowodany złożone, wolno trawione i przyswajane do organizmu. Źródłem takich węglowodanów jest np. jęczmień, sorgo, ryż brązowy. Karma zawiera też podwyższony poziom włókna pokarmowego- jest niestrawiane, ale wydłuża czas wchłaniania glukozy i pęczniejąc w żołądku, daje psu uczucie sytości. Jeśli cukrzyca jest skutkiem otyłości, stosujemy dietę niskotłuszczową z obniżoną kalorycznością, co pozwala psu schudnąć. Niekiedy może być potrzeba suplementacji karmy cynkiem, chromem, L- karnityną.
Pamiętajmy, aby psu choremu na cukrzycę nie dawać przekąsek zawierających cukry proste, ani ludzkiego jedzenia.
Podsumowanie
Cukrzyca jest chorobą nieuleczalną i przewlekłą, ale szybka diagnoza, właściwe leczenie i troskliwa opieka pozwolą psu żyć długo i szczęśliwie
