Co zrobić gdy naszego psa użądli pszczoła?

Okres wiosenno- letni sprzyja długim aktywnym spacerom, buszowaniu psa i węszeniu między roślinami. Ale między roślinami czyha na psa niebezpieczeństwo w postaci żądlących owadów- pszczół, os i rzadko szerszeni. Zdarza się, że pies nieopatrznie nadepnie takiego owada, albo spróbuje powąchać, czy capnąć zębami. Wtedy zagrożony owad broni się, żądląc. Co zrobić w takiej sytuacji, jak pomóc użądlonemu psu, jak zapobiec użądleniom? Przeczytaj poniższe informacje.

Owady żądlące w Polsce

Do takich owadów należą osy, pszczoły i trzmiele. Produkują one w gruczołach jadowych na odwłoku jad, a do jego aplikacji w przypadku zagrożenia służy żądło umieszczone na końcu odwłoka. Żądło może być zaopatrzone w rodzaj haczyków- tak jest u pszczół. Wbite w ciało potencjalnego napastnika odrywa się od ciała pszczoły i pozostaje w ciele użądlonego zwierzęcia. Jest to jednocześnie wyrokiem śmierci na pszczołę. Pozostałe żądlące owady mogą żądlić wielokrotnie. Najsilniejszy jad jest produkowany przez szerszenie, a najłagodniejszy jad produkują trzmiele. Wszystkie owady żądlące atakują wtedy, kiedy czują się zagrożone lub w obronie swojego gniazda. Najbardziej agresywne są szerszenie, najmniej trzmiele

Pszczoły.

W Polsce występuje 470 gatunków dzikich pszczół i wiele ras pszczół miodnych. Ciało jest pokryte licznymi, gęstymi włoskami. Ich odwłok jest wyraźnie oddzielony od tułowia, choć przewężenie jest maskowane gęstymi włoskami. Odwłok jest paskowany- paski żółte i czarne. Ostatnia para odnóży gruba, bo zamieniona w koszyczki do zbierania i transportu pyłku. Odżywiają się płkiem i nektarem. Produkują miód. Żądło mają tylko robotnice i królowe, trutnie go nie mają. Żądlą tylko raz i giną.

Osy.

W Polsce występuje 12 gatunków os. Są dłuższe i smuklejsze od pszczół z wyraźniejszym przewężeniem (talia osy). Odwłok jest też paskowany czarno- żółto. Odżywiają się nektarem, słodkimi sokami i soczystymi owocami, a samce osy też polują na inne owady. Tylko samice posiadają żądło. Osy mogą żądlić wielokrotnie.

Szerszenie.

Są największymi z gatunków os. -do 3,5 cm długości. Mają ciało paskowane żółto- czarno. Są drapieżne- polują na inne owady, jedzą też owoce i piją soki. Żądło mają tylko samice. Mogą żądlić wielokrotnie.

Trzmiele.

W Polsce występuje 29 gatunków trzmieli. Są to duże (do 30 mm długości), krępe, mocno owłosione owady z odwłokiem w szerokie czarno- żółte pasy. Piją nektar i jedzą pyłek roślin. Żądło mają tylko samice. Mogą żądlić wielokrotnie

Objawy użądlenia u psa

Użądlenie bywa też nazywane ugryzieniem przez pszczołę, osę czy szerszenia. Choć to inny sposób powstania uszkodzenia organizmu, często tak jest określane. Pies na użądlenie reaguje podobnie jak człowiek. Doświadcza bólu i pojawia się opuchlizna. Zwykle nie następuje poważne zagrożenie życia i zdrowia zwierzęcia. Objawami użądlenia są

-pisk lub skowyt psa z powodu bólu towarzyszącego użądleniu-pojawienie się opuchlizny w okolicy użądlenia- zaczerwienienie w miejscu użądlenia- lizanie, gryzienie. Drapanie obolałego miejsca

Jak pomóc użądlonemu psu

Jeśli pies został użądlony przez pszczołę, postarajmy się wyjąć żądło. Najpierw trzeba znaleźć miejsce użądlenia. Zwykle szybko pojawia się tam zaczerwienienie i obrzęk. Najczęściej jest to pysk, uszy, palce nóg. Zostało wbite w ciało pszczoły razem ze zbiorniczkiem jadu i ciągle jest on pompowany do ciała psa. Wyjęcie żądła musi być umiejętne, tak aby go nie ściskać- wtedy uwalnia się więcej jadu. Wyjmijmy więc żądło delikatnie, zdrapując je paznokciem lub twardym kartonikiem, lub przy pomocy pęsety. Obolałe miejsce można obłożyć papką z sody oczyszczonej - 1 łyżeczka sody i trochę wody. Ból może być też zmniejszony przez zimny okład, np. lód czy mrożone warzywa owinięte w ręcznik. Dobrze jest podać witaminę C i wapno w ampułkach. Jeśli mamy ludzką maść łagodzącą ugryzienia owadów, możemy posmarować użądlone miejsce oraz zdezynfekować je. Nie pozwólmy psu rozdrapywać użądlonego miejsca- może dojść do infekcji. Nie zakładajmy psu opatrunku, lepiej chronić przed lizaniem i gryzieniem obolałej części ciała zakładając psu kołnierz. W czasie zabiegów związanych z łagodzeniem ukąszenia przez pszczołę lub osę zachowajmy zdrowy rozsądek i spokój. Nasze zdenerwowanie przyczynia się do zwiększenia niepokoju psa — są to przecież zwierzęta empatyczne. Jeśli nie pojawiają się inne objawy, nie jest konieczne zasięganie porady u weterynarza.

Jeżeli pies połyka schwytanego owada, może zostać użądlony w jamę gębową, gardło lub krtań. Taka sytuacja zawsze jest potencjalnie niebezpieczna. Pojawiająca się opuchlizna może doprowadzić do niedrożności dróg oddechowych i przyczynić się do śmierci psa. Jakiekolwiek podejrzenia co do takiej sytuacji powinny skłonić opiekuna do natychmiastowego kontaktu z lekarzem weterynarii. Poda on leki zmniejszające obrzęk, a w razie potrzeby dokona intubacji lub nawet tracheotomii w celu ratowania życia psa.

Opinie dotyczące zagrożeń po ukąszeniu przez szerszenia sprawiają, że jesteśmy taką sytuacją bardziej przestraszeni. I słusznie, ponieważ jad szerszeni jest bardziej toksyczny niż innych owadów. Jeśli to możliwe w miejscu ukąszenia należy wygolić sierść do gładkiej skóry i przy pomocy działającej na zasadzie przyssawki gumowej banieczki spróbować odessać jak najwięcej wstrzykniętego jadu. Nawet jeśli samopoczucie psa wydaje się niezłe, udajemy się z psem do weterynarza. 

Niebezpieczeństwo wstrząsu anafilaktycznego po ugryzieniu przez pszczołę lub osę.

Zdarza się, że pies jest uczulony na jad osy lub pszczoły. Wtedy, a zwłaszcza w przypadku wielokrotnych użądleń mogą pojawić się objawy wstrząsu anafilaktycznego, czyli uogólnionej reakcji alergicznej. Czynnik uczulający, czyli jad owada powoduje uwolnienie w organizmie histaminy. Zwiększa ona przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych i część osocza krwi wysiąka z krwi do przestrzeni międzykomórkowych. W rezultacie pojawiają się u psa takie objawy wstrząsu anafilaktycznego jak:

• spadek ciśnienia krwi
• przyspieszony oddech
• nieregularna praca serca
• bladość błon śluzowych
• rozszerzająca się opuchlizna
• zaciśnięte szczęki
• drgawki
• utrata przytomności

Wstrząs anafilaktyczny jest zawsze zagrożeniem życia zwierzęcia. Konieczna jest pomoc weterynarza. inaczej pies umrze. Lekarz poda środki przeciwwstrząsowe, najczęściej adrenalinę w ampułkach. Środki te zniosą objawy wstrząsu i przywrócą prawidłowe funkcjonowanie organizmu psa.

Zapobieganie użądleniom psa

Zapobieganie użądleniom nie jest sprawą łatwą. Owady są w naszym otoczeniu powszechne, a psa nie zamkniemy w domu, aby nie naraził się na użądlenie. Możemy w miarę możliwości pilnować psa przed spotkaniem z osą lub pszczołą. Spuszczonego ze smyczy psa buszującego w parku czy lesie sprawdzamy co jakiś czas, czy nie ma niepokojących objawów. Tam, gdzie jest dużo kwitnących roślin i widzimy nad nimi rój owadów, nie spuszczajmy psa ze smyczy. Również np. w ogrodzie, gdzie są dojrzałe, soczyste, słodkie owoce trzymamy psa przy sobie. Na takich owocach chętnie żerują osy. Warto również oduczyć psa  łapania owadów. Nie wzmacniajmy naturalnego odruchu chwytania zębami  lecącego obiektu przez rzucanie psu smakołyków. Chwytając je w powietrzu, wzmacniają taki odruch. Można nagradzać psa za to, że nie poluje na latające muchy. Dzięki temu być  może uchroni się przed schwytaniem i połknięciem osy lub pszczoły i w konsekwencji przed użądleniem. Na rynku są dostępne spreje zawierające substancje chroniące psa przed owadami- może zniechęcą też osę lub pszczołę przed kontaktem z ciałem psa. Dodatkowo chronią przed kleszczami i pchłami. Możemy też poprosić lekarza o poradę, jak zabezpieczyć psa przed użądleniami. Zdarza się, że spotkamy osę lub pszczołę w domu, zwabioną np. miodnym zapachem kwiatów w wazonie czy soczystymi słodkimi owocami w kuchni. Możemy uniknąć takich, potencjalnie niebezpiecznych nie tylko dla psa, ale i dla ludzi wizyt, instalując w oknach moskitiery.

Jeżeli mamy psa uczulonego na jad owadów,  możliwy jest u niego wstrząs anafilaktyczny zagrażający życiu w przypadku użądlenia. Wybierając się z takim psem na plenerową wyprawę, czy wyjazd do miejsca, gdzie nie będzie łatwo dostępnej pomocy weterynaryjnej, poprośmy lekarza weterynarii o leki, które w przypadku użądlenia będziemy mogli podać psu. Pamiętajmy o zabraniu ze sobą ulotki do tych leków, abyśmy nie podali niewłaściwej dawki. Takie leki powinniśmy mieć w czasie spacerów  z psem ze sobą na wszelki wypadek.